کارکردهای اصلی ساپورت های لوله شامل تحمل وزن لوله ها، محدود کردن جابجایی لوله، بافر ارتعاش و ضربه و تطبیق انبساط و انقباض حرارتی است.
ساختار آنها معمولاً از سه بخش تشکیل شده است: پایه، اجزای نگهدارنده و اجزای ثابت. پایه به طور مستقیم با سطح پایه تماس می گیرد و پشتیبانی پایدار را فراهم می کند. اجزای پشتیبانی با توجه به مشخصات لوله برای توزیع بارهای عمودی طراحی شده اند. و اجزای تثبیت کننده (مانند پیچ و مهره و گیره) لوله را محکم به تکیه گاه متصل می کنند و از لغزش یا جدا شدن آن جلوگیری می کنند.
از نظر مواد، تکیه گاه های لوله را می توان از فولاد کربن، فولاد ضد زنگ، PTFE و غیره، بسته به محیط عملیاتی، برای برآورده کردن الزاماتی مانند مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر دمای بالا یا عایق ساخت.
