تکیه گاه های لوله به عنوان عایق (یا عایق-سرد) یا بدون عایق طبقه بندی می شوند. تکیه گاه های بدون عایق به سادگی "تکیه کننده" نامیده می شوند و برای لوله ها در دمای معمولی استفاده می شوند.
تکیه‌گاه‌های عایق‌شده (یا{0}}عایق‌شده سرد) «کفش‌های لوله» نامیده می‌شوند. صرف نظر از نوع عایق، تکیه گاه های لوله را می توان به صورت کشویی، ثابت یا هدایت شونده طبقه بندی کرد. نوع انتخاب شده ثابت می ماند. فقط اتصال بین تکیه گاه لوله و سازه فولادی یا براکت تغییر می کند.
تکیه گاه های لوله های کشویی و هدایت شونده معمولاً از صفحات PTFE برای اصطکاک لغزشی در برابر یکدیگر یا از صفحات فولادی ضد زنگ برای اصطکاک لغزشی در برابر صفحات PTFE استفاده می کنند تا ضریب اصطکاک را کاهش دهند و فشار مهاری روی لوله را در اثر تغییر شکل یا جابجایی کاهش دهند و همچنین جابجایی نسبی بین تکیه گاه لوله و لوله را به حداقل برسانند.
