مواد فلنج و روش اتصال

مواد:

WCB (فولاد کربن)، LCB ({0}}فولاد کربن با دمای پایین)، LC3 (3.5٪ فولاد نیکل)، WC5 (1.25٪ کروم، 0.5٪ فولاد مولیبدن)، WC9 (2.25٪ کروم)، C5 (5٪ کروم، 0.5٪ کروم)، 1٪ مولیبدن مولیبدن)، CA6NM (4) (12٪ فولاد کروم)، CA15 (4) (12٪ کروم)، CF8M (316 فولاد ضد زنگ)، CF8C (فولاد ضد زنگ 347)، CF8 (فولاد ضد زنگ 304)، CF3 (فولاد ضد زنگ 304L)، فولاد ضد زنگ CF3 (304L)، فولاد ضد زنگ CF3N7 (استیل ضد زنگ) CF3N7 M35-1 (Monel)، N7M (هستر آلیاژ نیکل B)، CW6M (آلیاژ نیکل هاستر C)، CY40 (آلیاژ نیکل Incor)، و غیره.

روش اتصال:

اتصال فلنج شامل ثابت کردن دو لوله، اتصالات یا تجهیزات برای جدا کردن فلنج ها، قرار دادن یک واشر بین دو فلنج و سپس سفت کردن آنها با پیچ و مهره است. برخی از اتصالات و تجهیزات از قبل دارای فلنج های یکپارچه هستند، که آنها نیز در دسته اتصالات فلنج قرار می گیرند. اتصالات فلنجی یک روش اتصال مهم در ساخت خطوط لوله است. اتصالات فلنجی برای استفاده راحت هستند و می توانند فشار بالا را تحمل کنند.

در خطوط لوله صنعتی و منازل که قطر لوله کوچک و فشار کم است، اتصالات فلنجی معمولا دیده نمی شود. با این حال، در یک اتاق دیگ بخار یا محل تولید، لوله ها و تجهیزات فلنجی در همه جا وجود دارند.

اتصالات فلنج را می توان بر اساس روش اتصال دسته بندی کرد:

لغزش صفحه-روی فلنج‌ها، لغزش گردن-روی فلنج‌ها، فلنج‌های گردن جوش گردنی، فلنج‌های جوشی سوکت، فلنج‌های رزوه‌دار، روکش‌های فلنج، فلنج‌های شل گردن جوش، لغزش-روی فلنج‌ها، فلنج‌ها، فلنج‌های شیار حلقه‌ای، فلنج‌های بزرگ فلنج های گردنی بزرگ-قطر بالا-شکل-هشت فلنج کور، و فلنج های شل گردن جوش و غیره.